Zoeken

Reizen



Vele mensen kijken naar het verre landschap en schieten het ene kiekje na het andere. Natuurlijk, ook ik voel die hobbel in de weg, zie de gezichten in een gebroken spiegeltje naast de deurpost of de gele vintage ventilator in de bus die niet werkt. Maar er is meer. De geur van essentie kan me dan zodanig doordringen dat zelfs wc papier er aan moet geloven als schrijfpapier. En dat rode pennen etuitje in mijn rugzak gaat dan steevast open en woorden paraderen ongeduldig heen en weer in mijn lichaam.


In december reis ik weer naar Ethiopia maar een leuke herinnering mag alvast op mijn blog!

April 2018 Ethiopia | vertrouwen op je intenties.

Reizen in een bus met level één geeft de weeë geur van zweet, dier, moedermelk en wierook met sterke pepers. Een nieuwe geur komt aanwaaien als er 'tolo tolo pesta' ( vlug een plastiek zakje) als een golf van achter naar voor door de bus gaat. Alles mag er uit bij een wat oudere man. Lijkbleek wrijft mijn buurmeisje over een citroenschil en snuift de vrijgekomen geur er van op om haar gevoelige maag te beheersen . Ook ik prefereer een ander parfum maar we hebben te dealen met wat we bezitten . Het is plakkerig warm en ik verwacht een onweder. De druk lijkt wel opgevoerd te worden. De billen van de inzittenden toetsen elk spotje van de zitbanken. We lijken als zwarte en witte toetsen al vele uren een piano te bespelen. Afwisselend drukt een poep vooraan op de zitbank en een ander achteraan. In het gangpad doet een enorme zak teff graan dienst als extra zitplaats en de man lijkt wel de koning op een troon. En ik kan er echt niet aan doen maar een slappe lach overmeestert me helemaal wanneer de potten honing, die ik op de markt had gekocht, zijn opengevallen in de tas van mijn vriend en komen te plakken met de reistas aan de bodem van de bus. Onthutst kijkt mijn vriend naar het kostbare goud dat zomaar zich verspreidt en dat hij stiekem zichzelf had toegeëigend . Even later plakken al zijn vingers als hij probeert te redden wat er te redden valt! Lekker sticky! Tranen rollen me over de wangen over de humoristische lessen op ons pad. Als er al een god bestaat... dan ontgaat hem niets .Immers de intentie die ik bij de honing had (=om meerdere mensen er van te laten genieten) komt alsnog in zijn werking zonder dat ik dit ooit zo had kunnen verzinnen of zonder dat ik met mijn vriend verder heb te discussiëren: Aan de honing komen nu vele andere verhalen en handen te plakken en de atmosfeer in de bus doet duimen en vingers aflikken. Er wordt samen gelachen en genoten, zelfs gehuild en hardop gedroomd terwijl hiphop, reggae en Ethiopische muziek klassiek draait op de achtergrond en uitdagende dalen en bergen zich aan ons voorbij trekken...

0 keer bekeken
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram

© 2023 by The Art of Food. Proudly created with Wix.com