Zoeken

Natuur versus cultuur

27 januari 2020


Searching  a spot to live together with Ayenew Negatie in Ethiopia.  What a challenge! Lot of adventure and of coursssse ... unexpected things. All goes about staying close with what we feel deep inside and about listening to the nature!


De natuur in de Choke mountains klopt sinds augustus 2019 in mijn hart. Er loopt reeds een project van een Duits/Ethiopisch koppel. Waarom kom je niet bij ons wonen?, was de vraag na enig over en weer contact. Met veel enthousiasme gingen we verkennen. Echter de ontnuchtering was groot in hoe verschillend we kijken naar wonen en leven.


Een dialoog met mijn energetische moeder op aarde licht toe waar ik tegen aan loop... Ik: In simplicity I will  be born  totally... De hut leeft in me maar als een baarmoeder op aarde.. Toch ongelooflijk dat ik in een land vol eenvoudige hutten geen aansluiting vind?   De mensen hier hun focus ligt op verbetering naar westerse normen. Dat ik als westerling daar niet naartoe wil, gaat er niet in! Voor Ethiopiërs kan een westerling in 'hun' land überhaupt zo niet leven. Een westerling daar doet iets voor toeristen of het buitenland of een westerling doet iets om de gemeenschap meer westerse normen/materie bij te brengen. Het idee dat ik daar gewoon  wil zijn in verbinding met de natuur, vinden zij gewoonweg niet van waarde. Waar ik zo hoopte aansluiting te vinden op Mulu ecolodge ontdekte ik daar een verkapte vorm van het bovengenoemde. Op Mulu ecolodge staat alles ten dienste van de ontwikkeling van de gemeenschap daar. Dat klinkt heel mooi. Echter ik vind mezelf er niet in terug. Zijn we werkelijk als individu geboren om enkel als gemeenschap te denken? Dat voelt voor mij alleszins niet de bedoeling van onze geboorte. Dat ik daar een diepe missie uit mezelf wou laten vloeien, bleek niets waardevols toe te voegen aan hun gemeenschap in hun ogen. Terwijl ik ervan uitga dat, als  we allen  nu eens vanuit onze eigen weg met de bronnen interageren, eerder dan te geloven dat we iets voor een ander hebben te verbeteren, er vanzelf harmonie komt. '.


Zij:  Het gaat om de eenvoud en rust dicht bij de aarde ... Al het andere wat er nu nog omheen speelt of lijkt te spelen dient daar geen deel van te zijn, het is allemaal illusie al dat gedoe ... de hut staat voor de essentie, de leegte ingevuld in het bestaan dicht bij de natuur die een expressie is van de oorspronkelijke essentie, de bron ... Ik : Wat ik ook steeds merk op eco-toeristische plaatsen waar men  het 'echte' traditionele leven wil laten zien... er een soort van kunstmatigheid is, een niet iets van in het moment. Ik noem het het hedendaagse museum.


Echter het bezoek aan Mulu Ecolodge maakt het voor me helderder hoe ik wil staan, dus ben ik de mensen en de plek dankbaar! Stagneren in een volk, een land, een cultuur, ... jeetje... dat voelt allemaal te beklemmend voor me. Ik wil werken met wat er van diep in de aarde en in de kosmos naar me toe komt. Ik wil mijn hut niet typisch Ethiopisch bekleden om zo de toeristen een illusie te geven dat ze iets van 'het land' hebben gezien. Dat is niet de bedoeling van wonen op aarde in mijn invoelen. Zo dienen we er niet mee om te gaan. Ik wil wonen Alla Krista  die zich verbindt met de natuur en het kosmisch geheel. Ik heb er lak aan of dit Afrikaans of Aziatisch of Westers is !De spullen in de hut mogen werelds zijn. Mijn Tibitaanse geschilderde witte mantra doek kan perfect voor me daar. Net als mijn handwerkspulletjes die ik hier gemaakt heb met westers natuurlijke materiaal. Net als  de aardse levenskunst die zich vanzelf daar ontwikkeld als  ik daar mezelf ben. Maar mijn hut kan best ook starten met de Bijbelse woorden 'in den beginne was er niets...'.  Het mag allemaal voor me, zolang ik maar ik niet een ander probeer te evenaren (ook al zijn we daar dicht bij de evenaar;))) Ik geloof dat, de oorspronkelijkheid van een aards bestaan ligt in iets van onszelf zichtbaar te maken zodat er een soort van oer creatievorm aangesproken wordt  en zichtbaar wordt die heel organisch komt en gaat zonder pijn. Wonen op aarde  is als  rijden op een wild paard zonder bit.


ZIJ : Natuur is niets anders dan vorm gekregen bronbewustzijn, het kosmische vormloze drukt zich uit in de vorm natuur op aarde, dat is de meest zuivere vorm ... Wij als mens zijn daar deel van, vandaar dat grote verlangen om in en dicht bij de natuur te leven, dan zijn we dicht bij thuis ...


Ik :Je hebt gelijk... dat is mijn diepste verlangen... Het oergevoelen van hoe ik wil wonen op aarde, blijft onverwoestbaar staan... Het idee dat je moet werken met een cultuur voelt altijd verleden tijd voor me, voelt als hollen achter feiten. Cultuur bundelt iets  van waarde die een groep mensen hebben ervaren. Er naar kijken, kan boeiend zijn  en allicht lessen bevatten. Echter laten we begrijpen  dat het niet de bedoeling is van cultuurkennis om het klakkeloos te kopiëren of te aanbidden... Cultuur is hoe dan ook een gebeuren dat  gedeeltelijk  mind gecontroleerd is en we dus vanuit metapositie dienen  te bekijken... niet? ZIJ : Blijf in je midden staan, dan komt het van zelf, zo werkt het bij jou, laat het denken los


Later schrijft mijn aarde moeder nog...


Aarde kinderen zijn vrij van komen en gaan

Je bent opgenomen door de aarde

en onder de hemelse vleugels samen beschermd

Van daaruit horizonten zoekend ...

Pasvormen komen en gaan

het 'wij' passen aan

Zoek naar jouw passende maat

jouw vriend

je maatje

Je wordt als een vroedvrouw bereid om

in alle opzichten te helpen iets geboren te laten worden


Ik lach en schrijf haar terug...


En het kind ligt voor zekers in stuit :)))


Ik knuffel beide moeders bij het afscheid nemen. Beiden zijn reeds lang ontheven uit de duizenden kilometers tussen ons. dankbaar sta ik stil bij deze krachtige vrouwen op aarde...






10 keer bekeken
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram

© 2023 by The Art of Food. Proudly created with Wix.com