Zoeken

geloof het of niet

20 januari 2020 De helgele matras met green blauwe bloemenprint, overdekt met ander bloemenprint op lakens en weer eens andere bloemen op de deken zijn allemaal zichtbaar als ik mijn ogen open. Ik voel de armen van mijn vriend om me heen die nog diep slaapt. We liggen achter de toonbank in zijn winkel, die des nachts dienst doet als slaapkamer. De typische Ethiopische essence ademt reeds door mijn huid. Onder de grove spleet van de metalen deur schijnt een reeds harder licht dus ik gok dat de zonsopgang reeds naar een volgende dag op weg is. Ik zucht stilletjes want van achter die metalen deur komt er nog iets anders naar me. Ik hoor de bajaj optrekken over de bekeide straat samen met vele tientallen voeten die zich richting timkat feest begeven. De klank van voetstappen zal spoedig aanzwellen tot duizenden door het aantal toeristen en plaatselijke bewoners. Timkat of doopselfeest was gisteren al begonnen en kent nog een tweede dag. Vandaag duik ik er mee in. Mijn vriend en ik delen niet hetzelfde geloof en waar ik gisteren een viering in de bergen hield en wars tegen de stroom van mensen in liep, vroeg mijn vriend voor het slapen gaan om morgen met hem mee te vieren. Ik hoorde mezelf een twijfelachtig 'ok' repliceren. Tot hiertoe werd ik niet echt happy van de feesten in de steden van Ethiopië. Ik weet dat de meeste toeristen er op klaarkomen met hun mega camera's en de Ethiopische toeristen business van deze kermis houdt. Maar ik mis zowel bij Ethiopiërs als bij de toeristen enige intentie tot werkelijk verbinden met dit waterfeest. Ook al geloof ik van de drums die weerklinken en de witte sjaals die alom gedragen worden, toch blijft het in de steden bij een uiterlijke act die opgevoerd wordt. Ik zie niemand in stilte bidden. Ik zucht nog een keer. Ik las in een verslag van vriend , die net weer weg is uit Ethiopië, dat er een diepe innerlijk call up is tot verbinding over religies en culturen en rassen heen om tot een nieuw verbonden ras op te rijzen. Makkelijk gezegd ... niet gedaan. Zijn manier van verbinding kan hier gewoonweg nog niet eens ter sprake komen...laat staan ingevoeld. Een grote massa volgt hier een kudde priesters met goudomrande paraplu's waarvoor de rode meter wordt uitgerold over meer dan een kilometer. Jonge knechten rollen meters matten op zodra de priesters zijn gepasseerd om ze dan weer voor hen uit te rollen enkele tientallen meters verder. Een innerlijke boosheid stijgt als kokende melk in een pan bij mij als ik zoiets zie, eerder dan ik me er kan aan overgeven. Ik snap het niet, werkelijk niet, wat dit van doen heeft met een geloof en hoe ik hiermee dan in connectie moet. Het geeft meermaals wrijving tussen mijn vriend en mij. Hij zit echt op de wip. Schijnt er balans in te vinden. Maar ik weet ook dat dit niet zal leiden tot dat nieuwe ras. We hebben bewust te worden wat we voeden...


.. Mijn vriend zucht ook . Met slaap ogen trekt hij me dichter naar zich toe en murmelt ' laten we nog even slapen' ik geef me over aan zijn warme lichaam. In onze nachten versmelten vele verschillen in cultuur, geloof en ras tussen ons. Daar wordt het woord niet gediend maar zijn dromen en diepe aanrakingen wat leidt en verbindt. Ik sluit mijn ogen en doop me in verbinding die is... Goede morgen ook aan jou!!




0 keer bekeken
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram

© 2023 by The Art of Food. Proudly created with Wix.com