Zoeken

Dorzé verslag 4

Bijgewerkt: mrt 4

Ethiopia 22 september 2021


EEN WERELD MET EEN VROUWELIJKE CHRISTUS



De voorbije zaterdag was het marktdag in Chencha. Twee en half uur wandelen. In Ethiopia rekent men amper in km. Het vertelt eigenlijk minder dan uren omdat je met serieuze hoogteverschillen zit. Omhoog kruipt een bus en is de voetstap ook trager.


Ik besloot via de dorpjes Hirboo, Ayra en Holo'o te voet te gaan naar de markt. Het is groen glooiend van landschap. Een beetje zoals in het boekje van Néala. Echter in deze streek groeien veel meer bomen ( juniper, Tsid,eucalyptus,...) Daarnaast wandel je regelmatig door een bamboebos. Mijn handen glijden over de gladde stammen van de wel meters hoge bamboes. Stammen hebben hier gemakkelijk een diameter van 6 cm. Vooral als de wind in het bos speelt, hoor je een klankenspel.


Uit het grote Abayameer en Chamomeer zie je dagelijks wolken opstijgen tegen deze eeuwiggroene bergen. Het maakt de streek erg vruchtbaar en groen het hele jaar rond.


Ik wandel los doorheen de dorpjes en merk op dat er geen enkel transport rijdt! Geen moter, geen tuktuk, geen bus. Je hebt wel meestal 2 sporen, maar deze zijn niet van een auto. Het ene spoor is diep doordrongen van hoeven en het andere kent enkel voetafdrukken.



Ik vraag Andualem, mijn gids, hoe dat met oudere mensen dan gaat. Die komen hun dorp nooit meer uit, vertelt hij. De familie zorgt er voor. Mensen zijn echt gewoon hier grote afstanden af te leggen. Blootsvoets of op Chinese slippers.


De aarde kleurt hier roodbruin en kent barsten wanneer deze is aangelopen en weer mag rusten. Hier kan een kleuter al lopend op de aarde ontdekken hoe lemen muren worden gemaakt:) De fijnere takjes van eucalyptus zijn in het leem vermengd en vervangen dan het stro van in onze muren.




Het eerste uur probeer ik nog koortsachtig alle tekens op mijn pad in mijn hoofd te krijgen. Ik wil het slechts eenmaal met een gids doen.


Maar ik merk al snel dat ik verkeerd geprogrammeerd ben. Wij hebben geleerd om gebouwen, wegen, borden, kleurenpjjlen in te prenten . Maar zelfs een verlichtingspaal ontbreekt hier! Hier is het gras met gras en bomen en ik besef al gaandeweg dat 'paden' hier zomaar anders kunnen liggen binnen enkele weken. De sporen kunnen een verzadigingsgrens bereiken en verlegd worden.


Ze oriënteren zich duidelijk op andere dingen. Ik ga dan maar ruimer kijken... de bergen!

Wat zijn hun karaktertrekken? Maar voor een beginneling is zelfs dat niet evident. Alles glooit hier wel heel erg! En in no time kan een laaghangende wolk je ruime blik helemaal vertroebelen.



De traditionele hutten behouden allemaal hun natuurlijke kleur en ook de moderne lemen huizen met golfplaten dak krijgen geen likje verf op de muur. Rond de hutten bouwt iedereen de zelfde soort omheining van bamboe. Zo kan een huis helemaal opgaan in het landschap.


Dier en mens blijven des nachts binnen de omheining. S' ochtends vertrekken mannen naar het land of weefgetouw en vrouwen zijn zowat de drager van alles (hout, water, kinderen, huishouden). De dieren worden ook de bergen ingelaten. Ze hebben geen afgebakend land. Dus ik kan ook niet zeggen 'en toen passeerde ik een wei met koeien'


Mmmh, ik lijk wat té ambitieus geweest te zijn om volgende keer alleen het stadje te bereiken!!!


Misschien moet ik beginnen met de busweg vele keren te lopen en van daaruit de bergen leren herkennen? Daarna pas het ongebaande pad betreden!


Er zat voor toen niets anders op dan helemaal in het landschap op te gaan en onze naam waardig te dragen : Andualem (=1 wereld) met Krista (vrouwelijke christus) !



4 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven